నిత్యజీవితంలో కుళ్ళుకామెడీ!

%
అక్క: ఎరా నాన్న, భోజనం చేసావా?
నేను: లేదు అక్క, ఇంకో గంట ఆగి చేస్తాను.
అక్క: అదేమిటిరా? ఎంత కష్టపడినా అది జానెడు పొట్ట కోసమే కదరా?
నేను: కొటేషన్ బాగుంది కాని, చిన్న కరెక్షన్.
అక్క: ఏమిటి?
నేను: నాది జానెడు పొట్ట కాదు. బానడు పొట్ట!


% మా చుట్టం ఒకావిడ చెప్పింది, "రంభ అసలు పేరు విజయలక్ష్మి. తను విజయవాడ లో ఒక స్వీట్ షాప్ ఓనరు. మా నాన్న తన చిన్నప్పుడు చూసారట", అంది. వెంటనే, మా అన్నయ్య, "పెద్దయ్యాక వీళ్ళ అన్నయ్యలు చూసి ఉంటారు", అని ముగించాడు.

% "సందీపు, అసలు ఛాయా అంటే ఏమిటి?', అని నన్ను ధర్మసందేహం అడిగింది మా బంధువు. అప్పుడు నేను చాయాదేవి కథ చెప్పుకుంటూ వచ్చాను. "సూర్యనారాయణమూర్తి కి శరణ్య అనే భార్య ఉండేది. ఆమెకి పుట్టింటికి వెళ్ళాలనే కోరిక బాగా పెరిగి, భర్తకు తెలియకుండా వేల్దామనుకుంది. అప్పుడు తన నీడకు తనలాగా కనబడే అతీతశక్తినిచ్చి, తన భర్తను తను అక్కడే ఉన్నట్టు నమ్మించమని చెప్పి, పుట్టింటికి వెళ్ళింది. ఆ నీడ పేరు ఛాయా. ఛాయా అంటే నీడ! అప్పుడు సూర్యనారాయణమూర్తికి ఆమెయందు శని, యముడు పిల్లలుగా కలిగారు.", అని వృత్తాంతం చెప్పుకుంటూ వచ్చాను. "ఇప్పుడు ఈ కథలో నీకు అర్థమైన నీటి ఏమిటి?", అని అడిగాను. అప్పుడు తను, "ఛాయా అంటే నీడ", అని అంది. అప్పుడు నేను చెప్పాను, "అది కాదు. సూర్యుడు లోకసాక్షి. ఎక్కడ ఏమి జరుగుతున్నా ఆయన గమనిస్తాడు. ఆయన తన మామగారి ఇంట్లోకి ఒక్కసారి తొంగి చూసినా తన భార్య అక్కడ ఉంది అన్న విషయం తెలిసేది. అలాంటిది ఆయన చూడలేదు. అంటే దాని అర్థం: ఏ అల్లుడికైనా మామ అంటే allergy నే!". అప్పటికే అలాంటి సమస్యని ఎదుర్కొంటున్న ఆమెకు నా కథ నిజమే అనిపించింది!

తెలుగు భారతికి వెలుగు హారతి

నేను వ్రాసిన అరకొర పద్యాలు టపావళి (బ్లాగు) లో చదివి కొంతమంది ఔత్సాహిక తెలుగు పద్యకర్తలు జేరి నన్ను వాళ్ళల్లోకి కలుపుకున్నారు. అందరూ "ఉగాది కవి సమ్మేళనం" పేరిట ఒక ఈమెయిలు ప్రారంభించారు. అందులో చాలా చక్కని కవితలు వ్రాసారు. నేను కూడా ఒక మంచి కవిత వ్రాద్దాం అని నిర్ణయించుకుని ఆ తల్లికి నమస్కరించుకుని కలం పట్టాను. ఏ ముహూర్తం లో మొదలెట్టానో నిజంగా మంచి కవితే మనసులో కలిగింది. అంతా ఆ జగదంబ కృప.  నేను వ్రాసిన కవితకి ఒక కవివర్యుడు (డా|| ఆచార్య ఫణింద్ర) సవరణలు చేసి, ఈ రెండు పద్యాలు ఇచ్చారు.


సీ:-
మత్త కోకిల జేరె మందారమై సిగన్, తేటగీతి నుదుట తిలకమయ్యె
దండకమ్ము మెడను దండయై తరియించె, కందముల్ కదలాడు కర్ణికలయె
సీసమాయెను తల్లి చీనాంబరపు చీర, ఆట వెలది అమ్మ పైట చెంగు
పంచ చామర మామె వడ్డాణమై నిల్చె, అశ్వ గతులె కాలి అందెలయ్యె

తే:-
గజ విలసితముల్ బంగారు గాజులయ్యె
మంజు భాషిణుల్ పాదాల మట్టెలయ్యె
వివిధ ఛందముల్ భూషలై వెలుగుచుండ
తెలుగు తల్లి అందముగ మూర్తీభవించె

ఇందులో విశేషం ఏమిటి అంటే, ప్రతి సీసపద్యానికి వెనక ఆటవెలది, తేటగీతి పద్యం వ్రాయడం రివాజు. అలాగే సీసపద్యాలు పొడవుగా ఉంటాయి. అందుకని సీసాన్ని చీరతోను, ఆటవెలదిని పవిటకొంగుతోనూ పోల్చడం జరిగింది.

నిత్యజీవితంలో కుళ్ళుకామెడీ!

% మా అన్నయ్య కొడుకుని జో కొట్టడానికి వల్ల ఇంట్లో "గుమ్మాడమ్మా గుమ్మాడి", అని పాడతారు. ఒక రోజు అందరూ భోజనానికి కూర్చున్నారు. నేను ఏకభుక్తం ఉన్నాను. అప్పుడు తప్పని పరిస్థితుల్లో నేను వాడిని జో కొట్టాల్సోచ్చింది. వాడి అల్లారికి నాకు భలే కోపం వస్తుంది. ఎం చెయ్యాలో తెలియక, ఒల్లో పడుకోబెట్టుకుని, "కుమ్మండమ్మ కుమ్మండి", అని కొంచం బలంగా జోకోట్టడం మొదలెట్టాను. వాడికీ సరదా గా అనిపించి నవ్వుతూ "ఆ" అని రాగం తీయడం మొదలెట్టాడు. సరే కాసేపటికి నాకు నోరు నొప్పెట్టి కొంచం సింపుల్ గా ఉంటుంది అని, "కబడ్డీ కబడ్డీ", అని జోకోట్టడం మొదలెట్టాను. రెండు నిముషాల్లో పడుకున్నాడు. "శిశుర్వేత్తి, పశుర్వేత్తి", అని పెద్దలన్నట్టు ఉంది :)

% ఆఫీసు లో ఇంగ్లీష్ ప్రాస ఇంకా కొనసాగుతోంది. ఎప్పటిలాగా ఒకడు కొంచం దగ్గేదానికి బాగా ఓవర్ ఆక్షన్ చేస్తున్నాడు. అందరూ చేరి "he needs vicks", అన్నారు. అప్పుడు నేను, "he needs kicks", అన్నాను.

% ఎంత కష్టపడిన IntelliJ అనుకున్నట్టు పని చెయ్యట్లేదు. అప్పుడు నేను, "this is not IntelliJ. it is DumbJ", అన్నాను.

% ఏదో సందర్భంలో అందరు ఆడవాళ్ళూ చేరారు. వెంటనే వాళ్ళకు కోపం ఉన్నా ఒకావిడ జాతకం గురించి అడిగారు. అప్పుడు నేను అన్నాను, "ఆడవాళ్ళకి జాతకాలు అనవసరం. వాళ్ళు ఉన్న విషయాన్నీ తట్టుకోలేరు. దాచుకోలేరు. బెదిరిపోతారు", అన్నాను. వెంటనే ఒకావిడ లేచి, "నేను ఎవరితోనూ చెప్పను", అంది. వెంటనే నేను, "నేనూ ఎవరితోనూ చెప్పను", అన్నాను. "ఏయ్ నేనేమంటే అదే తిరిగి చెప్తావేంటి", అంది. "మనమందరం ఒకే మాట మీద నిలబడాలి", అన్నాను.

% ఫ్రెండ్ తో మాట్లాడుతుంటే అంది, "ఏం చేస్తున్నావురా బెంగుళూరు లో. గాడిదల్ని కాస్తున్నవా?", అని. వెంటనే అన్నాను, "ఆ ఏముందిలే. నా గాడిదలన్నీ ఫ్లోరిడా, హైదరాబాద్, చెన్నై లాంటి ప్లేసెస్ లో సెటిల్ అయ్యాయి. సో, ఇప్పుడు గాడిదల్ని కాయడం మానేసాను", అన్నాను. (ఆమె ఉండేది చెన్నై).

% నిన్న మా అన్నయ్య వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాము. అక్కడ, "మీరు ఇక్కడ భోజనం చేసెయ్యండి అత్తయ్యగారు", అంది మా వదిన. మా అమ్మ, "పొద్దున్న వండిన అన్నం ఉండిపోయిన్దమ్మ. waste అయ్యిపోతుంది", అంది. "పొద్దున్నే వండేసారా?" అంది. అప్పుడు నేను అందుకుని, "అవును. one-day-సరి వండేసారు", అన్నాను.

% మా కొలీగ్ మరొక కొలీగ్ ని అడిగింది, "you're committed. aren't you?", అని. వాడి కలాపాలు తెలిసిన మా టీం విస్తుపోయింది. నేను వెంటనే అందుకుని, "he's not committed. he's corrupted", అన్నాను.

% "నువ్వు చేసిన దోశలు నీచం గా ఉన్నాయే. కానీ, చట్నీ బాగుండటంతో తినెసాను", కామెంట్ విసిరాడు మా అన్నయ్య. వెంటనే నేను, "ఐతే నీచభంగం అయ్యిందన్నమాట", అన్నాను జ్యోతిష్యం భాషలో :) మీకు జ్యోతిష్యంతో పరిచయం ఉంటే ఆ జోక్ అర్థమవుతుంది.

Some more multilingual jokes

• My colleague irritated me a bit and I said: "yeh insaan nahin, insane hain".
• A short argument with my colleague:
  C1: Change is the only constant thing
  I: No
  C1: How can you prove it?
  I: Then why do we have second order derivatives.
• One of my colleagues with a strong penchant for using A-rated words had a punch too.
  C1: Why do you folks disturb RK, "yeh itna acchaa kaam kar rahaa hain?"
  C2: Is this Hindi kaam (work) or Sanskrit kaam (eroticism)
  I: It is English calm. Just shut up.
• Another interesting conversation
  C1: Rama, you are not the real "Sandeep"
  I: Why?
  C1: Sandeep must be written as "Sundeep" or "Sondeep"
  I: That way your name must be spelt as "Runveer" and not "Ranveer"
  C1:

మాటల గారడీ

మాటలతో గారడీ చెయ్యడం నాకు భలే ఇష్టం. అలాగా చేసేవాళ్ళంటే నాకు ముచ్చట. నా జీవితంలోనేను చేసిన చిన్న చిన్న ప్రయోగాలు :)

* మా తాతయ్యతో కలిసి ఒకసారి జ్యోతిష్యం గురించి చర్చిస్తున్నాను. అప్పుడు ఆయన మీనలగ్నం మనుషుల గురించి చెప్తూ అన్నారు: "వీళ్ళు స్వర్థపరులే కానీ ,తన బంధువులంటే మహాప్రీతి". అప్పుడు నేను అన్నాను: "అంటే, కాఫీ నీళ్లు ఇవ్వడు కానీ, కాపీనం ఉంటుంది , అంతేనా?", అన్నాను.

* మా బందువోకాయన నా జ్యోతిష్య విద్యను చూసి "బాగా నేర్చుకున్తున్నావురా. జాతకచక్రవర్తి", అన్నారు. అప్పుడు నేను అన్నాను, "అందరూ జాతకచక్రవర్తులే", అని. దానికి ఆయన అర్థం కాలేదన్నట్లు మొహం పెట్టారు. అప్పుడు చెప్పాను. "జాతకచక్రవర్తుల" అంటే "జాతకచక్రాన్ని అనుసరించి నడుచుకునేవాళ్ళు", అని. అందరూ వారి వారి జాతకచక్రాలను బట్టి ప్రవర్తిస్తారు. బుద్ధి కర్మానుసారిణి. జాతకచక్రం కర్మకు దర్పణం. (వర్తి = అనుసరించేడివాడు).

* ఒక పెళ్ళిలో నేను మా తాతయ్యతో కలిసి కూర్చున్నాను. అందరూ భోజనానికి వెళ్ళారు. పెళ్లి కొడుకు, పెళ్లి కూతురు, పంతులుగారు మాత్రం అక్కడ ఉన్నారు. మా తాతయ్యకు నాలిక లాగి, "ఒరేయ్, చుట్ట కాల్చుకోవాలని ఉంది", అన్నారు. అప్పుడు నేను "కాల్చుకోండి తాతయ్య", అన్నాను. "ఇక్కడ నేను ఒక్కన్నే చుట్ట కాలిస్తే పొగరుబోతు అనుకుంటారు.", అన్నారు తాతయ్య. అప్పుడు, "తాతయ్య, మీరు ఆ గదిలో కూర్చుని కాల్చుకోండి", అన్నాను. "పద, వెళ్దాం", అన్నారు. అప్పుడు "ఒరేయ్, అగ్గి పెట్టి లేదు. ఇప్పుడు కొని తేవలిస్తే చాలా దూరం వెళ్ళాలి", అన్నారు. అప్పుడు నేను "తాతయ్య, హోమానికి వాడిందే, దూమానికీ వాదేద్దాం!", అన్నాను. అక్కడ నా ప్రాసకు మా తాతయ్యకు బాగా నవ్వు వచ్చింది.

* మా కజిన్ తో కలిసి తన అత్తవారి ఇంటికి వెళ్లాను. వల్ల అత్తవారు కొన్నాళ్ళు తమిళనాడు లో ఉండబట్టి వారికి బాగా తమిళం అలవాటయింది. నాకూ తమిళం లో ప్రవేశం ఉంది. ఏదో మాటల్లో ఆవిడ, "ఇవర్కు కొంజెం సంబర్పోడి కుడితిరుక్కుం", అన్నారు. మా బావ "అంటే ఏమిటిరా", అన్నాడు. నేను, "నీకు సామ్బార్పొడి బదులు
కుడితే ఇస్తే బాగుండేది అంటున్నారు బావా", అన్నాను. మా బావ అవాక్కయ్యాడు. ఇంతలొ శాంతపరిచి అసలు విషయం చెప్పాను.

గరికిపాటి వారి వ్యంగ్యం

సియాటెల్ లో గరికిపాటి నరసింహరావుగారు రామాయణం మీద ఒక ఉపన్యాసం ఇచ్చారు. అందులో హనుమంతుడి ఔన్నత్యాన్ని గురించి చెప్తూ ఒక చిన్న చమత్కారం విసిరారు. దాని సారాంశం.

మనం ఎవరైనా గొప్ప పని చెయ్యగానే, వాడు కులమతజాతిరాష్ట్రదేశాలలో ఏదైనా ఒక దాని రీత్యా మనవడు అని ఋజువు చేసుకుందామని చూస్తాము. ఎక్కడో గాని రామాయణం గురించి చర్చ చేస్తుంటే "అయ్యా, హనుమంతుడు ఏ రాష్ట్రం వాడు", అని అడిగారుట. ఇంకా అక్కడి గురువు ఏమి చెప్పకుండానే ఎవరో, "తమిళుడు. వనరులందరూ సౌత్ ఇండియన్స్", అన్నాడు. ఇది విన్న మరొకడు, "బాగుందయ్యా, రాముడు, సీత మాత్రం అయోధ్యలో పుట్టి హనుమంతుడు తమిళనాడులో ఎందుకు పుడతాడు? అతడు కూడా యు.పీ. వాడే", అన్నాడుట. మరొకడు "మీరు మనిషి చేసే పనిని బట్టి అతడు ఏ జాతివాడో తెలుసుకోవాలి. ఒకడు తనది కాని పనిలో వేలుపెట్టి, సొంత టికెట్ కొనుక్కుని సముద్రం కూడా దాటి, ఎవరికో విషయం చెరేసి, అక్కడ నగరం అంత తగలెట్టి వచ్చాడు అంటే - అది కచ్చితంగా తెలుగు వాడే అయ్యుండాలి", అన్నాడుట. చూసి చూసి, అటువైపుగా వెళ్తున్న ఒక ముస్లిం, "హనుమాన్ మా వాడే", అన్నాడుట. "అదేమిటయ్యా? హనుమంతుడిని ముస్లిం అని ఎలాగా చెప్తున్నావు?", అన్నాడుట. దానికి వాడు, "పేరు బట్టే చెప్పచ్చు. సులేమాన్, జలేమన్ లాగా హనూమాన్", అన్నాడుట.

ఇంట కదా చెప్పిగూడా నేను ఇలాగ చెప్పడం బాగోదు ఏమో కానీ, గరికిపాటి నరసింహారావుగారు మాకు బంధువు :) మొన్న నవంబర్ 14 వ తేదిన వారు "పాండురంగ మహాత్మ్యం" మీద వ్యాఖ్యానించడానికి బెంగుళూరు వచ్చినప్పుడు కలిసాను.

బాలాయనం ~ 1

చిన్నపిల్లల చేష్టలు, వాళ్ళ ఆలోచనలు, వాళ్ళ మాటలు, వాళ్ళ కోరికలు అన్నీ సరదాగా, నవ్వుగా ఉంటాయి. అలాంటివి కొన్ని ఇక్కడ చెప్తాను.

~~
మా అన్నయ్య కొడుకు ఏడాది వయసులో బాగా కుస్తీ పట్టి "కావా" అనే పదాన్ని తెలుసుకున్నాడు. అంటే "కావాలి" కి షార్ట్ కట్ అన్నమాట. వాళ్ళ అమ్మ, నాన్న అన్నిటినీ "నీకు ఇది కావాలా?", అని అడిగితే, దానికి వాడు "కావా" అని చెప్తాడు. మొన్నవాళ్ళ మేనత్తకు బాగా చిరాకు తెప్పిస్తే, "ఏం? దెబ్బలు కావాలా?", అని అడిగింది. వాడు పాపం నిజంగానే ఏదో తినేది అనుకుని "కావా", అని ఆశగా ఎదురు చూసాడు.

~~
విశాఖపట్నం వెళ్దామని మా ఫ్యామిలీ అందరూ ట్రైన్ లో కూర్చున్నాము. అప్పుడు ఒక పిల్లడు, వాళ్ళ అమ్మ, అమ్మమ్మ ట్రైన్ ఎక్కారు. వాళ్ల నాన్న టాటా చెప్పి వెళ్ళడం చూసాక వాడు ఏడవటం మొదలుపెట్టాడు. వాళ్ళ అమ్మమ్మ, "ట్రైన్ లో వెళ్ళాలంటే టికెట్ కావాలా? మీ నాన్న అది తీసుకురావడానికే వెళ్ళాడు?", అన్నారు. దానికి వాడు ఊఁ కొట్టి కొంతసేపటికి సైలెంట్ అయ్యాడు.
ఏదో పిచ్చా పాటి మాట్లాడుతూ నేను వాడిని పేరు, ఊరు అడిగాను. "నీ పేరు ఎంటిరా", అంటే "మై నేమ్ ఇస్ ప్రజేష్", అన్నాడు. "మీ నాన్న ఎం చేస్తూ ఉంటాడు", అన్నాను. దానికి వాడు "టికెట్ తెస్తున్నాడు", అన్నాడు. వారిని, నీకు ఎంత నమ్మకం రా మీ నాన్నమ్మ మాటల మీద అనుకుని ముక్కున వేలేసుకున్నాను. ఇక్కడ ఇంకో విశేషం ఉందండోయ్, వాడికి వాళ్ళమ్మ రామాయణం మొత్తం నేర్పించింది. ఎంత వరకు అంటే, "సంపాతి, లంకిణి" మొదలైనవాళ్ళు కూడా తెలుసును వాడికి!
~~
నా చిన్నప్పుడు (రెండు ఏళ్ళు అనుకుంటాను) నేను తెగ అల్లరి చేసేవాడిని. మా వదిన ఒకావిడ నన్నుఆట పట్టిస్తోంటే, నేను గోల చేస్తున్నాను. చూసి, చూసి మా అమ్మగారు నన్ను నాలుగు దెబ్బలు వేసింది. ఏడుస్తున్న నన్ను వదిలి మళ్ళీ వంటగదిలోకి వెళ్లారు. అప్పుడు వదిన ఆటపట్టించడానికి ముందుకు ఒంగి, "ఎరా రామకృష్ణ, మీ అమ్మ నీకు బొబ్బట్లు పెట్టినట్టు ఉంది? నాకు సగం పెట్టావా?", అంది. నేనెంత వేదవానో నాకే తెలియదు, ఇంక ఆవిదకేమి తెలుస్తూంది? నాలుగుని కరెక్ట్ గా రెండు భాగాలు చేసి, చెంప మీద రెండు దెబ్బలు వేసేసి వెళ్ళిపోయాను. అప్పుడు మొదలైంది, నేను మా చుట్టాలకి షాక్ ఇవ్వడం.